Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2009

Onze premier maakte gisteren een grapje

Onze premier maakte gisteren een grapje,voorafgaand aan de tweedaagse top van EU-leiders in Brussel. Ik wist niet dat hij grappig is, jullie wel?

Ik ga een kruistocht beginnen tegen de normen! Zo, dat is er uit. Overal waar ik kom, merk ik dat ik een steeds grotere weerstand krijg tegen regels, procedures en normen. Dat wil niet zeggen dat ze niet handig kunnen zijn, maar te vaak is het een ontzettende dooddoener van creativiteit en ondernemerszin (die zin heb ik van Leen Zevenbergen).

Het gekke is ook dat normen vaak tegelijkertijd in de mond worden genomen met waarden. Een collega van me noemt ze daarom ook wel wormen en maden. Onze premier heeft daar vooral een handje van. En elke keer als hij het er over heeft, hoop ik dat het over waarden gaat en niet over de normen. Maar ik kom iedere keer weer bedrogen uit. Eergisteren heb ik een blogpost gemaakt over Erik van de Loo: Waarom dwalen we steeds verder af van waar het echt om gaat? Daar probeerde ik duidelijk te maken dat we steeds meer bezig zijn om risico’s in te perken in plaats van bezig te zijn met waar het echt om draait: de primaire taak.

Waarden dragen bij om de primaire taak te vervullen en normen zorgen ervoor dat er risico’s worden ingeperkt. Bevorderende en belemmerende factoren, zeg maar. Beter dan waarden zijn principes. In een interview dat ik met Wessel Ganzevoort heb gedaan, vond hij dat ook. Een vergelijking:

regels-150x150Norm: Je loopt niet door een rood stoplicht en wel door groen

Waarde: veiligheid

Principe: let goed op in het verkeer

Je doet zo een beroep op de moraal. Door principes blijven mensen zelf nadenken. Als iemand namelijk de norm negeert en door rood rijdt kun je overreden worden. Bij het principe niet.

Normen zijn vooral belemmerend. Alles wordt meetbaar gemaakt, of nog erger: SMART (Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, Tijdgebonden). Ik krijg kriebels en jeuk bij de gedachte, maar het zal vast erg helpen.

In plaats van SMART heeft mijn collega Eelke Pol daarom TRUST bedacht. TRUST staat voor: Tweezijdig (dialoog tussen medewerker en leidinggevende), Ruimte geven, Uitdagend (doelen en functie-inhoud), Support (de context, o.a. leidinggevende, moet support bieden) en Transparant (voor iedereen is duidelijk wie wat waarom doet). Veel beter toch? Hiervan krijg ik tenminste zin in m’n werk.

En hoe komt het nu dat we zo in normen denken? Daar worden we in groot gebracht. Gedurende onze schoolperiode worden groot gebracht met cijfers en afrekenmechanismes. Pas als het meetbaar is, kunnen we er iets over zeggen. Ongeacht of dat een objectieve methode is. Laten we daarom nog eens goed naar de tekst van School van Supertramp luisteren:

Read Full Post »

Vandaag heb ik een college gehad van Prof. Dr. Erik van de Loo over de psychologie van samenwerking. Echt een goed college. Eén van de belangrijke modellen die hij gebruikt is de volgende:

Afbeelding1 In dit model staat eigenlijk dat een organisatie of samenwerkingsverband een primaire taak heeft. Maar elke taak heeft ook een bepaald risico in zich. Dit levert angst op en daarop volgend weer defensiemechanismen.

Een voorbeeld is bijvoorbeeld de code Tabaksblat. De primaire taak van bestuurders is om de zaak goed te runnen en daarvoor hebben ze hart voor de zaak nodig. Maar dit heeft als risico dat bestuurders te lang kunnen blijven zitten en dit zorgt voor angst: vastroesten en de bestuurder heeft te veel belang om alles bij het oude te houden. Daarom wordt de code opgesteld.

Logisch toch? Echter, volgens mij schieten we ontzettend door in het zoeken naar defensiemechanismen. Kijk maar eens naar het onderwijs. Leraren besteden evenveel tijd aan hun primaire taak, maar de overheid signaleert allerlei risico’s in de samenleving die op school moeten worden aangepakt. Stuk voor stuk zorgen deze risico’s voor angsten en defensiemechanismen die er op hun beurt weer voor zorgen dat de leraar er een volledige baan bij heeft gekregen.

En is dat wenselijk? Kan de leraar op deze manier minder tijd besteden aan zijn primaire taak? Nee dus, hij heeft er net zo veel tijd voor, maar door de extra taken neemt de werkdruk toe en kan de primaire taak er onder lijden.

Kortom: het is belangrijk een goede balans te vinden tussen de primaire taak en de defensiemechanismen. Misschien is dat ook wel de reden dat steeds meer bedrijven kritisch naar de overhead kijken?

Read Full Post »

afval

Vandaag kreeg ik de papieren telefoongids in de brievenbus. Waarom? Waarom? Waarom? Wie gebruikt zo’n ding nog? En waarom moet ik toch altijd op ideeen komen die andere mensen al lang hebben bedacht en uitgewerkt? Ik dacht: ik kan een online actie opzetten om de telefoongids uit te bannen. Maar dat bestaat al. Jammer, ga ik weer iets nieuws bedenken.

Eigenlijk werkt het bij de telefoongids net anders dan bij het donorcodicil. Daarvoor moet je uitdrukkelijk toestemming geven om er één te krijgen en bij de telefoongids moet je uitdrukkelijk toestemming geven om er vanaf te komen. Zouden we dat nu niet mooi om kunnen draaien? Dat is goed voor het milieu én de gezondheidszorg

PS. Goed punt is wel dat de telefoongids nu samen is met de Gouden Gids. Dat scheelt al de helft!

Read Full Post »

shadok_pbPrachtig toch? Met dit soort wijsheden wordt het leven een stuk simpeler. Als er geen oplossing is, hoef je je er ook niet druk om te maken.

Voorbeeld: als het buiten slecht weer is, doe je daar bijzonder weinig aan. Dan moet je er het beste van maken!

Read Full Post »

naamloos

Hier zie je een paar resultaten van Google bij de zoekopdracht “Generatie Y”. Wat is dat toch met die generaties? De huidige generatie X was vroeger toch ook gewoon generatie Y? Het enige verschil zit in de welvaart, maar dat is behoorlijk relatief. De huidige generatie X was vroeger ook verwend ten opzichte van hun oudere generatie.

Generatie Y is inderdaad verwend (inclusief ikzelf), maar qua idealen zullen we niet veel afwijken van generatie X toen zij nog “de verloren generatie” werden genoemd. Kortom: Is dit niet een probleem van alle tijden? Denkt de oudere generatie niet dat zij op die leeftijd al veel verder en volwassener was dan ze daadwerkelijk was?

Wat zouden we er toch aan kunnen doen om de generaties bij elkaar te brengen? Naar mijn mening gaat het er om dat de generaties elkaar leren begrijpen. Ze hebben andere doelen in hun leven en vinden dus ook andere zaken belangrijk. Maar dit moet wel uitgepraat worden. Daarom ben ik van plan een online platform te starten waar mijn generatie (Y dus) zijn/haar frustraties en overwinningen kan delen. Deze ervaringen zal ik vervolgens, samen met mijn collega Angelique Greiner, bundelen in een boek en dit overhandigen aan generatie X. Dit is zeg maar een verschil in benadering van doelgroepen ;-)

Angelique heeft overigens een mooie presentatie gemaakt over generatie Y:

Door het hier te posten hoop ik dit idee te kunnen claimen. Mocht iemand anders er mee aan de haal willen gaan, dan mag diegene met mij contact opnemen, want samen sta je sterk. Ik ben benieuwd!

Read Full Post »

Als je:

  • weinig tijd hebt om ze allemaal te bekijken;
  • geen zin hebt om 100 keer te klikken;
  • wil weten wat er nu écht op YouTube staat;
  • herinneringen wil ophalen…

Dan is dit filmpje geweldig!

Read Full Post »

D1450~Ding-Dongs-Posters

Wat is dat toch met het woord ‘ding’. Ik snap er weinig meer van. Ga eens luisteren naar mensen en tel hoe vaak ze het woord ‘ding’ of afgeleiden als ‘dingen’, ‘dinges’, ‘dingetje’ gebruiken. Het klinkt ontzettend miereneukerig (is dat een woord?), maar als je er op gaat letten is het heel erg om te merken hoe vaak het woord wordt gebruikt.

Het is natuurlijk ook heel makkelijk om het woord te gebruiken. Ding is daarmee een surrogaat voor elk zelfstandig naamwoord dat we kennen, net als ‘smurfen’ voor werkwoorden. Ik smurf vandaag een broodje tonijn! Of: ik koop vandaag een broodje dinges!

Nog een paar jeukzinnen:

  • Ja, dat is toch wel echt mijn ding!
  • Ik moet nog één klein dingetje afmaken
  • Doe jij lekker je eigen ding
  • Dat soort dingen gebeuren nu eenmaal
  • Lekker ding!
  • Enzovoort

Het is eigenlijk ook wel een grappig woord om uit te spreken. Als een deurbel, zeg maar. Als we nu eens achter elke ‘ding’, het woord ‘dong’ roepen? Dan wordt het alleen nog maar leuker :-D

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: