Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for januari, 2010

Read Full Post »

Bijna de helft van de HR managers in de UK en zelfs 70% uit de VS hebben er voor gekozen een kandidaat niet aan te nemen op basis van een negatief online profiel. Dit is een conclusie van een onderzoek door Microsoft onder 1,000 HR professionals. In Duitsland en Frankrijk zijn deze cijfers veel lager.

Daarnaast heeft men gevonden dat in de VS en UK veel bedrijven een eigen beleid hebben of in ieder geval de gegevens checken. Ook hier zijn de Angelsaksische landen meer vooruitstrevend.

De meeste HR/Recruiters (UK: 65%, Duitsland: 71%, Frankrijk: 48%; VS: 86%), bevestigen dat een positieve online reputatie een doorslaggevende factor is in de sollicitatie. Aan de andere kant denken de sollicitanten zelf niet dat het een doorslaggevende factor is. Hoe ouder men is, hoe meer men hiervan overtuigd is.

Meer informatie? Download de presentatie: DPD_Online Reputation Research_ppt. Er is helaas geen onderzoek gedaan in Nederland, maar ik had graag willen weten hoe ‘wij’ hier in staan.

Read Full Post »

Dit vind ik wel mooi: het langstzittende Raadslid van Nederland wil er nog vier jaar aan vast plakken. Hij was de jongste en is nu de oudste.

Het langstzittende raadslid van het land, Job Hoegée (77) uit Nieuwegein, doet ook weer mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. Als het aan de SGP-politicus met 51 ononderbroken jaren in de gemeenteraad ligt, plakt hij er nog eens vier jaar aan vast. In 1958 begon Hoegée als jongste raadslid van het land in de lokale politiek van het dorp Vreeswijk, nu onderdeel van de gemeente Nieuwegein. “Ik ben inmiddels tien burgemeesters verder”, lacht Hoegée.

“Het gaat me allemaal nog goed af, dus waarom zou ik er mee stoppen?”, stelt de nestor van de Nieuwegeinse politiek. Het raadslid heeft er nog steeds zin in, maar doet niet mee aan de moderne manier van campagnevoeren. “We hebben wel posters en folders, maar ik ga niet de straat op om ze uit te delen. De mensen komen naar mij toe met hun problemen. Zo is het altijd gegaan”, zegt hij.

En die laatste zin vind ik het mooiste. Het gaat er niet om dat je zo veel mogelijk kiezers achter je weet krijgen. Het gaat er om dat je goed werk doet voor de gemeenschap en dan komen de kiezers vanzelf.

Read Full Post »

Een tijdje geleden werd door Minister Plasterk verteld dat studenten meer zouden moeten lenen. Er zou een taboe heersen op het lenen van geld bij de IB groep (nu: Dienst Uitvoering Onderwijs). Ik weet niet precies waarom dat aangemoedigd zou moeten worden, maar de crisis heerste toen nog niet. We wisten nog niet dat geld lenen geld kostte. Merkwaardig…

Studenten waren ooit nog bang om met een schuld te blijven zitten. Nu niet meer. De afgelopen dagen kwam veelvuldig in de pers dat studenten steeds meer lenen. En niet om een brood te kopen, maar voor een nieuwe laptop of wintersport. En die schuld loopt snel op als je per maand €853,16 kunt lenen (als de prestatiebeurs is afgelopen). Als je drie jaar langer over de studie doet, en je leent vol (en dat doen er veel), heb je al een schuld van €30.000. En dat is voor die drie jaar, laat staan wat je daarvoor nog hebt geleend.

En toch denkt elke student: “Och, de rente is zo laag en ik mag er zoooo lang over doen. Dat lukt makkelijk…” Maar in de praktijk betekent het dat je zo’n €200 per maand moet betalen, gedurende 10 jaar. En dat is op een starterssalaris geen pretje…

Ik snap ook wel dat de overheid het geld liever terugkrijgt, maar dit zijn wel de mensen die in de toekomst de economie draaiende moeten houden. En op deze manier hebben ze een stuk minder te besteden.

Kortom: wellicht is het goed als er weer een taboe op lenen komt. Dat elke brief van DUO/IB-groep een logo krijgt: Geld lenen kost geld! De eerste keer dat ik deze slogan hoorde, dacht ik echt: “dat snapt toch iedereen…”. Maar dat is dus niet zo. Wonderbaarlijk, maar waar…

Read Full Post »

Vrijdag werd bekend dat Toyota ook in Europa 8 (!) modellen terug zal roepen door de problemen met het gaspedaal. Deze kan even blijven steken, terwijl je het gas loslaat. Iets waar Fred en Barney geen last van hadden. In Nederland gaat het om 95.000, in Europa 1,8 miljoen en in Amerika 2,3 miljoen auto’s!

Toyota staat bekend als een extreem betrouwbaar merk. Degelijke auto’s voor een zachte prijs. Effect is wel dat er ook ontzettend veel van rondrijden, maar als je weinig behoefte hebt om op te vallen… who cares?

Deze terugroepactie is echter een flinke schram op het blazoen van ’s werelds grootste autoproducent. Buiten de financiële strop. Het ging namelijk al niet zo lekker…

Akido Toyoda, de topman van Toyota heeft inmiddels zijn excuses aangeboden aan alle gedupeerden, in de hoop deze klanten niet te verliezen. Concurrenten sturen Toyotarijders al berichten over speciale aanbiedingen, in de hoop dat ze overstappen. Ik ben benieuwd. Dit verhaal kan nog wel eens een vervelend staartje krijgen…

Read Full Post »

Bij de Volkskrant bericht men over een advies van de Raad voor de Volksgezondheid aan de ministers Ronald Plasterk (PvdA) van Onderwijs en Ab Klink (CDA) van Volksgezondheid.

Wie dokter wil worden, hoeft niet meer te loten voor de studie medicijnen. De Raad adviseert het jaarlijkse maximum voor het aantal studenten medicijnen over vijf jaar volledig te schrappen. Universiteiten moeten zelf wel studenten kunnen selecteren.

Het aantal opleidingsplaatsen tot medisch specialist moet meteen worden uitgebreid. Nu bepalen specialisten het aantal opleidingsplaatsen. Daar moet de overheid een grotere stem in krijgen. De raad: ‘Zij achten het beschermen van specialisten tegen werkloosheid als hun taak en hebben om die reden in het verleden niet meegewerkt aan uitbreiding’.

Volgens mij zijn er niet veel beroepen die minder hoeven te vrezen voor werkloosheid dan de specialisten. Ik heb hier al eerder over bericht en mijn standpunt blijft dat het ongelooflijk is dat de beroepsgroep in staat is de eigen schaarste te bepalen. Leuk voor de specialisten, niet zo leuk voor de wachtlijsten…

Read Full Post »

Er is her en der kritiek op de Commissie de Wit, maar de laatste dagen komen in de pers ook veel mooie verhalen naar buiten.

Nu was het de beurt aan ex-ABN Amro’ers Jan Kalff, Trude Maas en Aarnout Loudon. Zij vinden dat een terugkeer van waarden binnen de bankenwereld beter zal helpen om een nieuwe kredietcrisis te voorkomen. De cultuur, de waarden binnen een bank moeten leidend zijn, voor zowel het bestuur als het management. Op die manier kan volgens hen het beste voorkomen worden dat een nieuwe kredietcrisis ontstaat.

Volgens Jan Kalff staat het bestuur van ondernemingen te veel onder druk om op korte termijn winst te creëren. Die druk komt volgens Kalff van aandeelhouders, pers en publiek. “Een ondernemingsbestuur moet zich bezig houden met de langere termijn”, vindt hij. Aarnout Loudon verwacht dat er meer aandacht komt voor het lange termijndenken als gevolg van de veranderingen die nu plaatsvinden. Veranderingen zoals in Amerika, waar president Obama een scheiding tussen retail- en investeringsbanken voorstelt en die door minister Wouter Bos van Financiën gesteund wordt.

“Het belang van de klant moet weer centraal komen te staan. Het is heel jammer dat er zoiets als een code (Code Maas) voor nodig is om dat weer duidelijk te maken.”

En vooral deze laatste zin doet ’t ‘m voor mij: het belang van de klant is lang buiten het zicht geweest. De bankiers leken vooral hun eigen belangen te behartigen. Bankieren hoort een saai beroep te zijn. Het is eigenlijk al raar dat ik bovenstaande commissarissen bij naam ken. Deze mensen horen onzichtbaar op de achtergrond de zaakjes te regelen, toch?

Het beroep van bankier is te sexy geworden… Meer info? Kijk deze aflevering van Tegenlicht. Erg verfrissend.

Read Full Post »

Na alle commotie over de ‘revolutionaire’  iPad van Apple, kan ik natuurlijk niet achterblijven. Ik moet zeggen dat ik gisteren ook nieuwsgierig was en me er in verdiept heb (incl. technische specs). En ik moet zeggen: ik was impressed. Echt een leuk hebbeding… die moet ik hebben!

Maar toen ging ik nog eens dieper nadenken en dacht ik: wat voegt dit nu toe? Mijn laptop voldoet nog prima. Het wordt hooguit iets leuker en intuitiever om op de iPad te werken. That’s all. En daar ga ik niet zo veel geld voor uit geven (hoewel de prijs me meeviel).

De mooiste opmerking over de iPad kwam van Prem, vanochtend bij Giel. Ik ben zelf niet zo’n fan van hem, maar deze opmerking was geniaal: “Het is niet een iPad, maar een iPik: een speeltje voor impotente mannen die iets moeten compenseren”.

Zeg maar een Porsche voor de minder vermogende. Youp zei hier over: “En we weten allemaal: mensen die een Porsche rijden zijn een beetje zielig. Mensen met een Porsche onder hun gat hebben problemen met hun apparaat daaronder.”

Gelukkig mag je helemaal zelf bepalen of je een iPad aanschaft, maar zolang je een goedwerkende laptop hebt, zie ik de urgentie niet…

Read Full Post »

Generatiemanagement is bezig met een opmars en levensfasebewust personeelsbeleid lijkt op een retour. Maar ik vraag me af welke van beiden beter is. Ik heb dit al eerder besproken, maar ik heb voortschreidend inzicht.

Ik wil eerst duidelijk maken dat er al verschillen zijn tussen leeftijd en levensfase. Als je alleen uitgaat van leeftijd, sla je plank mis. Twee mensen van 35 kunnen totaal verschillende wensen en behoeften hebben. Daar schiet je dus weinig mee op. Ik kijk zelf liever naar levensfasen.

Levensfasen zijn voor individuen en generaties voor groepen. Levensfasen generaliseren echter veel minder en zijn niet leeftijdgebonden. Als je op je 20ste een kind krijgt zit je in een dezelfde levensfase als iemand die op z’n 40ste een kind krijgt. Hoewel iemand van 40 weer andere carrierewensen heeft.

Generaties laten echter zien hoe een hele cultuur veranderd. De huidige jongere levensfasen zullen een andere impact hebben dan de oudere levensfasen, toen zij jong waren.

Ik denk dat het nu de uitdaging is om duidelijk te scheiden welke kenmerken nu bij een levensfase (jongeren willen graag vernieuwen) en een generatie (de jonge generatie wil graag vernieuwen) horen. En dat is erg lastig, maar ik wil zeker een poging wagen!

M.i. moet je namelijk wel beide gebruiken, maar wel strikt scheiden. Het ene (generaties) gebruik je voor het collectief (beleid) en het andere (levensfasen) voor het individu.

Read Full Post »

De laatste dagen valt me op dat de “groten der aarde” in staat zijn zichzelf continu opnieuw uit te vinden. En dat doen ze bewust. De angst voor vergane glorie is groot. Een paar voorbeelden:

Ferran Adria, Chef en eigenaar van ’s werelds beste restaurant El Bulli houdt er twee jaar mee op. De koning van het moleculaire koken wil nadenken over een nieuwe koers van zijn restaurant. In een verklaring op zijn website zegt hij dat de twee jaar worden gebruikt “to think, plan and prepare”.

Kyteman heeft in 24 uur met Kyteman verteld dat zijn triomfen met het Hiphop Orchestra voorbij zijn. Het project is klaar. Hij gaat zich nu bezinnen op nieuwe mogelijkheden. Wellicht horen we nooit meer iets van hem, maar hij vertikt het om het trucje opnieuw te doen. “Dan hadden die mensen er maar bij moeten zijn”, zo vertelde hij.

Bruce Springsteen heeft drie jaar geleden met zijn Seeger Sessions Band een geweldige prestatie neergezet. Ik heb zelf twee concerten van hem mogen aanschouwen: een met de Seeger Sessions Band (in de Heineken Music Hall) en één met de E-Street Band (in het Gelredome). En hoe raar het ook klinkt. Het eerste concert was magistraal en het tweede niet. Hoe dat komt? Springsteen had zo ontzettend veel lol tijdens het eerste concert (hij speelde geen enkele evergreen) en zijn band ook… je ging vanzelf meedansen. Met de E-Street Band was een kunstje, en daar prik je doorheen.

Madonna is natuurlijk het schoolvoorbeeld van iemand die zichzelf al tien keer opnieuw heeft uitgevonden. Je kunt je haast niet voorstellen dat de Madonna van Give it to me dezelfde is als van La Isla Bonita. Ze doet er alles aan om vernieuwend te zijn. En ze weet het elke keer weer voor elkaar te krijgen.

Misschien is dat wel de rode draad: deze mensen zien wat ze doen als projecten. Als het klaar is, is het klaar. Tijd voor iets nieuws. Nieuwe energie. En dát is echt ondernemerschap.

In tegenstelling tot het schoolvoorbeeld van vergane glorie: George Baker, die tijdens een concert drie keer (!) Una Paloma Blanca speelt.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: