Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Middelen’ Category

Laat ik beginnen met een vraag: zo lang als jij iets met management te maken hebt gehad, heb je wel eens een echt eureka moment gehad? Dat je dacht: dit is zo nieuw, dit zet de managementwereld op zijn kop? Waarschijnlijk is het antwoord: nee. Management is een wetenschap, maar niet zoals natuurkunde, scheikunde, geneeskunde of zelfs economie. In die disciplines zie je nog wel eens een doorbraak. Vandaar dat er een Nobelprijs voor is bedacht voor zaken die nog niet eerder zijn ontdekt of die een totaal ander licht op de materie doen schijnen.

Bij management dus niet. Naast het feit dat het een jonge discipline is (Henry Ford is er mee begonnen) is het een evoluerend vakgebied. Van efficientie zijn we naar effectiviteit gegaan. Toen kwam de klant pas in beeld, gevolgd door strategie en kennis. Op dit moment is kennis al weer voorbij gestreefd door internet.

Inmiddels weten we wel hoe we een productiehal moeten inrichten. We weten wanneer je een B.V. of een stichting moet oprichten. We weten hoe je een harkje moet tekenen. Het enige wat we nog steeds niet goed weten is hoe je het écht werkend krijgt. En dat heeft met leiderschap te maken: hoe motiveer je de mensen om er mee aan de slag te gaan? De zachte kant van organiseren is een goudmijn die druk wordt ontgonnen. Maar de mijn is nog lang niet leeg.

Want degene die uitvindt hoe je mensen tot het gaatje kunt laten gaan heeft goud in handen. En die mag van mij een speciale Nobelprijs winnen. Ik denk alleen niet dat het gaat gebeuren. Mensen zijn stuk voor stuk anders en laten zich niet in een hokje duwen. Om het echt werkend te krijgen zul je óf al het werk door computers moeten laten doen óf je moet echt maatwerk leveren. En voorlopig zal het op het laatste neerkomen. En dat is helemaal niet erg. Ik heb er zin in!

Read Full Post »

Na alle commotie van de afgelopen weken over Griekenland, Spanje, Ierland, Portugal en eerder IJsland, herinnerde ik me dat aan het begin van de crisis werd verteld dat landen niet failliet konden gaan. Op donderdag 9 oktober 2008 schreef BN De Stem het volgende:

“Een land kan niet failliet gaan”, stelt oud-staatssecretaris van Financiën en belastingdeskundige Willem Vermeend. “De staat zijn wij immers met zijn allen. Wat je in dit soort situaties ziet is dat landen de belastingen verhogen en tegelijk meer geld gaan lenen. Als je een fatsoenlijk land bent, kun je altijd meer lenen. Bovendien is er op de internationale kapitaalmarkt altijd geld voorhanden. Die bron droogt niet op. Daarnaast kan een land een internationaal arrangement aangaan. Dan krijg je hulp en bijstand van het IMF of de Wereldbank. Die gaan dan met jou het beleid bepalen.”

Wat Vermeend hier vertelt is ook precies wat er nu gebeurt, maar Griekenland zou volgens mij echt wel failliet gaan als die maatregelen niet genomen waren. Er was namelijk een reële kans dat deze maatregelen niet genomen zouden worden. Vooral de woorden “een fatsoenlijk land” zijn in deze tijden discutabel. Twee jaar geleden was Griekenland nog een fatsoenlijk land, maar nu weten we wel beter.

Het gaat er namelijk om welke definitie je van faillissement hanteert: gaat het om de schuldenlast of om het feit dat de burgers de kosten van de staat niet meer kunnen opbrengen? En dit laatste is nu aan de hand. De belastingen zijn niet meer voldoende om de lasten te financieren. En dan heb je een probleem. En als je nog meer leent, wordt het probleem alleen maar erger…

Laten we hopen dat we niet te laat zijn. Twee voor twaalf is nog geen twaalf uur…

Read Full Post »

Vanaf onze jongste jaren worden we grootgebracht met cijfers. In groep vier van de basisschool moest ik alle tafels al van buiten leren. Al mijn prestaties werden beoordeeld aan de hand van cijfers. Voldoe aan de norm of blijf zitten.

Op de middelbare school wordt dit niet beter. Het gaat er vaker om de antwoorden goed aan te laten sluiten bij het antwoord dat men wil horen, dan een antwoord te geven dat goed is, maar niet aan de norm voldoet.

De cijfers bepalen of je door mag naar het volgende niveau van cijferdrama: het hoger onderwijs. De grootste stress die je maar kunt indenken (op die leeftijd) is de tentamenuitslag. Als ik ‘m maar niet nog een keer moet doen!

En dan ben je klaar met het onderwijs en ga je naar de eerste echt baan. En wat willen ze (vaak) zien? Cijferlijsten! Heb je het wel goed gedaan op de universiteit of hogeschool? Heb je braaf achter de boeken gezeten en gedaan wat er van je wordt verwacht? Functioneringsgesprekken worden gescoord enverantwoording van werk gaat via Excel.

Net alsof cijfers weergeven hoe de werkelijkheid in elkaar steekt. En toch willen mensen maar al te graag geloven dat dit zo is. Heilig geloof in de schijnwerkelijkheid, de gefingeerde rationaliteit. Meten is weten? Meten is vergeten! Paint by number management noemen we dat.

Medewerkerstevredenheid kun je niet meten. Dat zie je, dat voel je. Hetzelfde geldt voor klanttevredenheid. Het meet niet hoe tevreden medewerkers of klanten zijn, maar hoe goed ze zich hebben aangepast. Ze weten niet beter. Als klanten niet tevreden zijn, merk je dat echt wel.

Terug naar het gevoel. Manager: steek de voelsprieten weer in de lucht en ga met de mensen in gesprek. En dan komt het met de betrokkenheid vanzelf goed…

Read Full Post »

Ik denk dat Wouter Bos blij terug mag kijken: de topinkomens zijn gedaald.

De beloning van bestuurders van de grootste Nederlandse beursbedrijven is in 2009 voor het tweede jaar op rij gedaald. De topbestuurders zagen hun inkomen met 21 procent dalen naar gemiddeld 2,5 miljoen euro. Vooral bonussen en aandelenbeloningen vielen vorig jaar fors lager uit. Dat blijkt uit onderzoek van de Volkskrant naar 23 van de 25 bedrijven uit beursgraadmeter AEX. Alleen Bam en Boskalis hebben nog geen jaarverslag uitgebracht.

Met name de bovenstaande grafiek vond ik wel verhelderend. Het modale inkomen afgezet tegen de salarissen van topbestuurders. Als je denkt: “Moeten ze niet wat data gaan invoeren om die groene streep omhoog te halen?” is dat geen terechte vraag, want de €30.000 modaal uit 2008 (1983: €17.000) valt in het niet bij de bedragen boven het miljoen. De topinkomens zijn in 25 jaar tijd dus verzesvoudigd, maar de modale inkomens ‘slechts’ twee maal. Het lijkt er op dat dit nu rechtgetrokken wordt.

Begrijp me niet verkeerd: ik heb er bijzonder weinig op tegen dat sommige mensen bizar veel krijgen, maar je moet het wel verdienen!


Read Full Post »

De crisis heeft er in de laatste maand van 2009 toe geleid dat bijna niemand er salaris bij heeft gekregen. Sterker nog: veel mensen hebben te horen gekregen dat ze minder gaan verdienen.

En ik vraag me nu af of ambtenaren wel recht hebben op een loonsverhoging. Omdat de ambtenaren worden betaald door de mensen die moeten inleveren, vind ik het niet logisch. Als een commerciële organisatie minder inkomsten krijgt, gaat deze naar de kosten kijken. En de overheid krijgt duidelijk minder inkomsten. Het lijkt me daarom niet meer dan logisch dat de ambtenaren op een zelfde manier worden ‘beloond’.

Of begin ik nu te liberale taal uit te slaan? Dat past namelijk niet echt bij me ;-)

Read Full Post »

En dat is de vermindering van het aantal ambtenaren. Je kunt het nazoeken, maar alle partijen hebben er iets over opgenomen.

Is natuurlijk ook wel een populair standpunt. Net alsof alle ambtenaren voor het raam zitten (roept overigens vreemde associaties op). Er is uiteraard van alles te verbeteren en af te slanken, maar met platte getallen en taakstellingen is nog nooit iemand geholpen. En bovendien: waar moeten die mensen straks allemaal gaan werken? De overheid heeft toch ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid om deze mensen aan het werk te houden? Anders betaal je ze straks uit de WW, en dan zitten de mensen op de ministeries extra hard te werken…

Zo blijkt maar weer: het bestuur (in dit geval de Tweede Kamer) zit te ver van de uitvoering, om hier een goed oordeel over te vormen. Ga eerst eens goed uitzoeken welke taken de overheid niet meer gaat uitvoeren, voordat je zomaar mensen er uitgooit…

Read Full Post »

Het is wellicht niet handig in de klimaatdiscussie nu het IPCC onder vuur ligt, maar sommige problemen met het milieu zijn nauwelijks discutabel.

Eén van de grote problemen is de mondiale voetafdruk. Als alle bruikbare ruimte op aarde verdeeld wordt over alle mensen en we geven de natuur voldoende ruimte om te overleven, dan is er voor elke bewoner gemiddeld 1,8 hectare beschikbaar (18.000 m², ongeveer drie voetbalvelden). Die 1,8 hectare is inclusief de nodige ruimte voor het behoud van de mondiale natuur/biodiversiteit.

Hoe groot is de Mondiale Voetafdruk van de gemiddelde inwoner in verschillende landen? Dit zijn overigens cijfers uit 2005.

Noord-Amerika 9,6 hectare
België 5,6 hectare
Nederland 4,4 hectare
Hongarije 3,5 hectare
Turkije 2,1 hectare
Beschikbaar
per wereldbewoner
1,8 hectare
China 1,6 hectare
Kenia 0,8 hectare
India 0,8 hectare

En wat valt nu het meeste op? Noord Amerika natuurlijk. Daar kun je niet omheen. Maar wat mij nog meer verontrust, is dat China al bijna evenveel verbruikt als wat beschikbaar is. Er is dus geen compensatieruimte meer. Het grootste deel van de wereld verbruikt te veel. We weten op dit moment met veel slimme technieken de bruikbare ruimte te vergroten, maar deze zal ik de toekomst minder worden. Op korte termijn lukt het nog wel, maar de grond wordt te sterk gecultiveerd om op lange termijn deze oogsten te kunnen waarborgen.

Vervelende boodschap… Je kunt er over discussiëren, maar het is een wonder dat de voedselprijzen nog zo laag zijn. Wat we moeten doen? Ik heb nog geen idee en dat verontrust me misschien nog het meeste. Waar moet je beginnen?

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: