Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Life's good’ Category

Read Full Post »

Sinds gisteren ben ik weer een vrij man. Professioneel wel te verstaan. Ik heb er bewust voor gekozen om een ‘tussentijd’ te nemen om mijn loopbaan eens goed te overdenken. Als eind twintiger doe je dat. Sommigen noemen het de quarterlife crisis of het dertigersdilemma, ik noem het gewoon de tussentijd. Heb ik niet bedacht, maar mevrouw Debbie Molhuizen, die er een alleraardigst boekje over heeft geschreven.

Als een adviseur zijn baan opzegt betekent dat echter wel dat je de telefoon, laptop en auto moet inleveren. Maar daar krijg je veel voor terug: vrijheid! Buiten het feit dat ik voor niemand aan het werk ben en dus zelf mag bepalen wat ik ga doen, ligt alles weer open. Ik heb weer grip op mijn leven. Als ik wil kan ik:

  • Tuinman of kok worden
  • Een delicatessenzaak of cateringbedrijf beginnen
  • Reizen
  • Gaan schrijven (ga ik ook doen)
  • etc.

Of ik kan natuurlijk ‘gewoon’ weer adviseur worden. Want stiekem is het toch wel een erg mooi vak. Of zoals een collega dat zo mooi zei: je komt een organisatie binnen, je mag je verwonderen en overal tegenaan bemoeien, en daarna laat je hun weer alleen met hún rotzooi. Klinkt misschien niet zo mooi, maar ik vind het wel prettig, buitenstaandertje wezen.

Maar goed. Ik ga niet klungelen. Werkloos zijn is een drukke baan. Daarnaast ga ik samen met mede-blogger en oud-collega Angelique een managementroman schrijven over generatieverschillen. Daar gaan jullie nog meer over horen. Mijn reflectieproces zal ik ook delen. Niet omdat ik het graag wil delen, maar het voor mij handig is om het te expliciteren. Double loop learning, in vaktermen.

Read Full Post »

Vandaag ben ik jarig. Tenminste, dat werd me net verteld. Ik had er zelf nog niet echt bij nagedacht, maar het klopt. 17 augustus is ieder jaar weer de dag.

Als kind kon ik me er al maanden over opwinden. In de ochtend het hele comité dat bij je bed een liedje komt zingen (dat meen ik mij tenminste te herinneren). Al het bezoek, dat natuurlijk enkel werd gewaardeerd om de cadeautjes die ze meenamen. Een hele dag draait de wereld om jou en dat is als kind echt heerlijk.

Maar na een aantal jaren (ongeveer 18 stuks) begint de verjaardag romantiek wat slijtage te vertonen. Het trucje begint er bekend uit te zien. Als je op jezelf gaat wonen krijg je minder de behoefte om echt iets te gaan organiseren (“het is toch leuker om spontaan iets te organiseren?”). En cadeautjes heb je ook minder nodig. Als ik iets wil hebben, koop ik het zelf wel… En een klein vrachtje geld staat ook niet gelijk aan de romantiek van weleer.

En de behoefte aan aandacht en cadeaus is ook gewoon minder geworden. Je kunt haastig proberen iets van hetzelfde gevoel terug te krijgen, maar op een gegeven moment moet je er ook overheen durven stappen. En dat doe ik nu met graagte. Dus geen felicitaties in de comments, want ik schreef deze post echt niet voor de aandacht! Het is goed zo.

Read Full Post »

Zo. Terug van vakantie met veel inspiratie.

En dan komt altijd dat specifieke moment dat je nog zo lang mogelijk probeert uit te stellen: het checken van de email. Enerzijds hopend dat er niets mis is gegaan en anderzijds toch ook een beetje hopend dat er wel iets in de soep is gelopen. Dan hebben ze het namelijk niet zonder jou kunnen doen. En dat voelt altijd wel lekker. Dat je niet ‘instantly’ vervangbaar bent.

Het viel helaas/gelukkig mee. Ik heb weinig emails waar ik me druk om moet maken en kan dus beginnen met een relatief rustige opstartdag. Toch niet zo onmisbaar als ik had verwacht!

En dan komt nu de periode dat iedereen aan je vraagt: “Ga je nog?” En dat ik dan moet antwoorden: “Nee, ik ben al geweest… Maar het was wel een leuke vakantie!”

Read Full Post »

Wellicht is het opgevallen dat ik de afgelopen dagen niet meer heb geblogd/geblogt (wat is de goede variant?), maar ik moest even een paar dagen goed nadenken over een aantal zaken. Reflectie kan rare dingen met je doen. Op het ene moment geeft het een euforische stemming en het andere moment word je er zwaar droevig van. Desalniettemin is het een ontzettend belangrijk proces, waar je als intelligente persoon blij mee moet zijn. Het grote deel van de mensen is namelijk niet eens in staat om van een afstandje naar zichzelf te kijken.

Aan de andere kant is het ook weer zo dat ik af en toe ook best fijn zou vinden om een simpel beestje te zijn. Ik kijk soms met afgunst naar onze cavia’s: verder dan de primaire behoeftes komen ze echt niet. En ze hebben zo’n goed leventje… Maar ambitie is daarentegen ook ver te zoeken…

Ik heb in ieder geval weer genoeg inspiratie voor de komende blogposts ;-)

Read Full Post »

Ik ben een behoorlijke Bourgondiër, ik kan geweldig genieten van een lekkere maaltijd met een mooi glas wijn erbij. Open deur… dat vindt natuurlijk iedereen. Maar veel mensen herkennen mooie kwaliteit niet. Sterker nog: prijs is meestal het enige criterium. Tijdens de crisis is voedsel het eerste waar op wordt bezuinigd.

Elke keer als ik bij ’s lands grootste kruidenier kom, vind ik het bedroevend welke kwaliteit wordt geboden. En dan doel ik vooral op de vers afdeling. Groenten die na een paar dagen verlept zijn (op het eerste gezicht ziet het er mooi uit) en kipfilets waar je met je vinger doorheen kunt drukken (nee, dat hoort niet). En wat me nog meer verbaast: het marktaandeel van de Albert Heijn groeit alleen maar verder. Terwijl de schappen steeds leger worden.

Ik snap er niets van. Geef mij maar de winkels in Belgie (Delhaize) en Frankrijk (Carrefour), een mooie groothandel (Sligro, Hanos) of  desnoods de Lidl (ja, daar hebben ze wel mooie kwaliteit). Prachtige kwaliteit, meer keus (behalve de Lidl) en voor dezelfde prijs. Wij vinden schijnbaar andere zaken belangrijker. Maar wat dan?

Read Full Post »

Dit vind ik wel mooi: het langstzittende Raadslid van Nederland wil er nog vier jaar aan vast plakken. Hij was de jongste en is nu de oudste.

Het langstzittende raadslid van het land, Job Hoegée (77) uit Nieuwegein, doet ook weer mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. Als het aan de SGP-politicus met 51 ononderbroken jaren in de gemeenteraad ligt, plakt hij er nog eens vier jaar aan vast. In 1958 begon Hoegée als jongste raadslid van het land in de lokale politiek van het dorp Vreeswijk, nu onderdeel van de gemeente Nieuwegein. “Ik ben inmiddels tien burgemeesters verder”, lacht Hoegée.

“Het gaat me allemaal nog goed af, dus waarom zou ik er mee stoppen?”, stelt de nestor van de Nieuwegeinse politiek. Het raadslid heeft er nog steeds zin in, maar doet niet mee aan de moderne manier van campagnevoeren. “We hebben wel posters en folders, maar ik ga niet de straat op om ze uit te delen. De mensen komen naar mij toe met hun problemen. Zo is het altijd gegaan”, zegt hij.

En die laatste zin vind ik het mooiste. Het gaat er niet om dat je zo veel mogelijk kiezers achter je weet krijgen. Het gaat er om dat je goed werk doet voor de gemeenschap en dan komen de kiezers vanzelf.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: