Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Crisis’ Category

Ik snap er soms echt niets meer van. De vakbonden hebben in de afgelopen decennia ontzettend goed hun belangrijkste doelgroep vertegenwoordigd. Een aantal voorbeelden:

  • De AOW wordt het liefst pas in de pruimentijd verhoogd, zodat de mensen die er “altijd voor hebben gespaard” er ook gebruik van kunnen maken. De meeste mensen hoeven zich nergens zorgen over te maken.
  • De duur van de WW uitkering is afhankelijk van het aantal jaren werkervaring. Een vriend van mij komt in aanmerking voor 3 maanden (!), terwijl een vijftig plusser in aanmerking komt voor 3 jaar (!).
  • De ontslagvergoeding is ook afhankelijk van de leeftijd: hoe ouder, hoe hoger. Waar dezelfde vriend maximaal 1,5 maandsalaris meekrijgt, kan dat voor een oudere werknemer al snel tot een jaarsalaris groeien.

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Het idee is iedere keer: “wie er het meeste voor heeft betaalt, krijgt ook het meeste”. Dat is toch niet het idee van de verzorgingsstaat? Bij de zorgverzekering gaat dit (gelukkig) toch ook niet zo? Dat een jongere minder vergoeding krijgt dan een oudere? De solidariteit is ver te zoeken.

De rechten van oudere werknemers zijn zo gigantisch groot en beschermd, dat het bijna onmogelijk is om het als maatschappij op te brengen via een omslagstelsel. De groep die beschermd moet worden is eenvoudigweg veel groter dan de groep die het moet ophoesten. En die verhouding wordt alleen maar schever in de toekomst. En dan valt het in Nederland nog mee, vergeleken bij bijvoorbeeld Frankrijk. Zij hebben helemaal niets gespaard voor het pensioen en moeten volledig leunen op het omslagstelsel.

Het zou daarom zo mooi zijn als er ook tijdens deze verkiezingen eens wordt stilgestaan bij de jongeren. Ik betreur het echt dat de partij van BNN (Lijst 0 of LEF) zo weinig airplay heeft gekregen. Ze verdienen zeker een paar zetels! Al was het maar om een meer evenredige vertegenwoordiging in het parlement te krijgen.

Gelukkig zag ik vandaag wel een lichtpuntje: de 56 plussers leveren ook in bij de hervorming van het pensioen. Zij zullen een lagere pensioenuitkering ontvangen dan hun was verteld. Oneerlijk? Onrechtvaardig? Nee hoor. De mensen die nu al met pensioen zijn, die hebben een onrechtvaardig deel van de taart. Kunnen zij ook niets aan doen, maar er zal toch een keer iets moeten gebeuren om het voor de jongere generaties ook in de toekomst leuk te houden. Toch?

Read Full Post »

Niemand heeft enig idee waar het naartoe gaat met de economische crisis. De Euro gaat slecht en de berichtgeving is erg tegenstrijdig. De ene keer stijgt het aantal banen, dan daalt het weer. Dan veert de industrie weer op en dan weer niet. De enige zekerheid is onzekerheid.

Kortom: gaan we toe naar:

  • Het U model, met een lang dieptepunt?
  • Het V-model, snel weer omhoog?
  • Het W-model, met een korte stijging, een volgend dieptepunt en dan weer omhoog?
  • Of misschien het wortel model. Na het dieptepunt en klein stukje omhoog, maar daarna niet meer verder omhoog? (thanks to collega Rene de Waal)

Ik weet het niet. Op zich gaat het ook niet om de economische groei. Het gaat er wel om dat iedereen een baan heeft en een fatsoenlijk leven kan leiden. En dat vergeten we wel eens…

Read Full Post »

Ik denk dat Wouter Bos blij terug mag kijken: de topinkomens zijn gedaald.

De beloning van bestuurders van de grootste Nederlandse beursbedrijven is in 2009 voor het tweede jaar op rij gedaald. De topbestuurders zagen hun inkomen met 21 procent dalen naar gemiddeld 2,5 miljoen euro. Vooral bonussen en aandelenbeloningen vielen vorig jaar fors lager uit. Dat blijkt uit onderzoek van de Volkskrant naar 23 van de 25 bedrijven uit beursgraadmeter AEX. Alleen Bam en Boskalis hebben nog geen jaarverslag uitgebracht.

Met name de bovenstaande grafiek vond ik wel verhelderend. Het modale inkomen afgezet tegen de salarissen van topbestuurders. Als je denkt: “Moeten ze niet wat data gaan invoeren om die groene streep omhoog te halen?” is dat geen terechte vraag, want de €30.000 modaal uit 2008 (1983: €17.000) valt in het niet bij de bedragen boven het miljoen. De topinkomens zijn in 25 jaar tijd dus verzesvoudigd, maar de modale inkomens ‘slechts’ twee maal. Het lijkt er op dat dit nu rechtgetrokken wordt.

Begrijp me niet verkeerd: ik heb er bijzonder weinig op tegen dat sommige mensen bizar veel krijgen, maar je moet het wel verdienen!


Read Full Post »

Over ‘verkopen’ wordt vaak heel moeilijk gedaan in Nederland. Eigenlijk vinden we het allemaal maar een beetje vies. Tegelijkertijd shoppen we ons wel rot in winkelstraten, op internet, in verzekeringen, in…

Maar we willen ons niks ‘aangesmeerd’ krijgen. Dus als de verkoopster zegt: ‘goh, dat staat u leuk’. Dan stappen we boos de winkel uit, want dat was zo gelogen…

Dit is dat ook het argument van mensen om niet te verkopen. Want: ‘mensen komen hier omdat ze niks aangesmeerd krijgen’. Uhuh.

Dus wanneer ik bij de kapper klaag over mijn droge haren en dat ik geen goede shampoo vindt… knikt ze een beetje (in plaats van: “als je wilt, ik heb hier een merk liggen waar ik zelf heel gelukkig van wordt. Wil je dit eens uitproberen?”

Dus als ik de makelaar bel en aangeef dat ik het huurhuis niet neem omdat ik heb besloten om te kopen…. “zal ik uw gegevens vernietigen?” (in plaats van: “mevrouw, waar bent u naar op zoek?”)

Dus als ik in de winkel sta op zoek naar de beste tv…. “Ja, u moet maar even kijken en lezen wat u prettig vindt” (in plaats van: “mijn favoriet is de X. Hij is er in verschillende maten. Maar de beeldkwaliteit is verreweg het beste’)

Het zijn makkelijke momenten. In al deze voorbeelden is verkopen niet vies. Het is win-win. De verkoper verkoopt. De klant krijgt gelijk wat hij zoekt.

Zolang verkopers deze momenten niet pakken doet mij concluderen dat de crisis blijkbaar wel mee valt.  Anders ga je wel je best doen als verkoper. En je best doen vraagt niet eens zoveel meer.

Read Full Post »

De afgelopen dagen is er veel te doen rondom de begrotingstekorten van een aantal landen. De VS, Griekenland, IJsland en Ierland zitten in zwaar weer, omdat ze structureel veel meer uitgeven dan ze binnenkrijgen. Griekenland heeft bijvoorbeeld een begrotingstekort van 12%, terwijl Nederland op ongeveer 2% zit en Denemarken en Finland zelfs een begrotingsoverschot hebben.

Eigenlijk draaien deze landen dus structureel verlies en zouden ze eigenlijk failliet moeten zijn. Toch gebeurt dit niet. Bij elk bedrijf zou dit wel gebeuren, behalve als ze met staatssteun overeind blijven. En dat gebeurt ook met landen.

De definitie van Wikipedia: Een faillissement is een in de wet geregelde procedure voor een persoon of onderneming die niet (meer) in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen. Aanleiding voor het faillissement is met andere woorden het (financieel) onvermogen of onvermogend zijn, de ‘insolventie‘ of het ‘insolvent’ zijn.

De landen kunnen nog steeds voldoen aan hun financiële verplichtingen, omdat de geldstroom toch wel op gang blijft. Dat is het voordeel van groot zijn. En toch kunnen de landen wel failliet gaan, maar dan moeten ze het wel erg bont maken… Ik ben dus benieuwd of de V.S. ooit failliet zullen gaan.

Read Full Post »

Er is her en der kritiek op de Commissie de Wit, maar de laatste dagen komen in de pers ook veel mooie verhalen naar buiten.

Nu was het de beurt aan ex-ABN Amro’ers Jan Kalff, Trude Maas en Aarnout Loudon. Zij vinden dat een terugkeer van waarden binnen de bankenwereld beter zal helpen om een nieuwe kredietcrisis te voorkomen. De cultuur, de waarden binnen een bank moeten leidend zijn, voor zowel het bestuur als het management. Op die manier kan volgens hen het beste voorkomen worden dat een nieuwe kredietcrisis ontstaat.

Volgens Jan Kalff staat het bestuur van ondernemingen te veel onder druk om op korte termijn winst te creëren. Die druk komt volgens Kalff van aandeelhouders, pers en publiek. “Een ondernemingsbestuur moet zich bezig houden met de langere termijn”, vindt hij. Aarnout Loudon verwacht dat er meer aandacht komt voor het lange termijndenken als gevolg van de veranderingen die nu plaatsvinden. Veranderingen zoals in Amerika, waar president Obama een scheiding tussen retail- en investeringsbanken voorstelt en die door minister Wouter Bos van Financiën gesteund wordt.

“Het belang van de klant moet weer centraal komen te staan. Het is heel jammer dat er zoiets als een code (Code Maas) voor nodig is om dat weer duidelijk te maken.”

En vooral deze laatste zin doet ’t ‘m voor mij: het belang van de klant is lang buiten het zicht geweest. De bankiers leken vooral hun eigen belangen te behartigen. Bankieren hoort een saai beroep te zijn. Het is eigenlijk al raar dat ik bovenstaande commissarissen bij naam ken. Deze mensen horen onzichtbaar op de achtergrond de zaakjes te regelen, toch?

Het beroep van bankier is te sexy geworden… Meer info? Kijk deze aflevering van Tegenlicht. Erg verfrissend.

Read Full Post »

In veel organisaties waar ik kom krijg ik wel eens het idee dat het één grote werkverschaffing is. Dat klinkt negatiever dan ik het bedoel, maar op het moment dat er een verandering wordt doorgevoerd, zie je dat een tijdje later precies het tegenovergestelde wordt bedacht. Eerst moesten de functieomschrijvingen en processen/flowcharts op hoofdlijnen worden opgeschreven, toen weer in detail en nu weer op hoofdlijnen. Of zelfs allebei. Ze houden we elkaar bezig, toch?

Hetzelfde gebeurt nu met marktwerking. Tijdens de jaren ’90 was marktwerking alles en werd alles geprivatiseerd of zo veel mogelijk met rust gelaten. Nu de crisis de kop op heeft gestoken zorgt dat weer voor een tegenbeweging. Elke beweging creëert tenslotte een tegenbeweging.

PvdA-leider Wouter Bos wil bijvoorbeeld minder marktwerking in de publieke sector en meer overheidsbemoeienis in het private domein. Toezichthouders die de markt in de gaten houden, zijn naar zijn mening onvoldoende toegerust om de belangen van burgers veilig te stellen. ‘Perfect toezicht is een illusie. Het kan effectiever zijn de reikwijdte van de markt te beperken.’ De grenzen waren niet meer duidelijk en nu is het aan de overheid om die grenzen weer aan te geven. Net als het opvoeden van een kind, zeg maar…

Ik vraag me dan wel af of we heen en weer blijven schommelen of dat we toch tot een balans of evenwicht komen, net als in de grafiek.

Read Full Post »

In het kader van de tegenstrijdige berichtgeving heb ik nog een aantal leuke berichten:

Hier snapt toch niemand meer iets van. Tuurlijk: cijfers liegen niet, maar misschien moeten de mensen die deze cijfers naar boven halen eens goed tot de orde geroepen worden.

En ja: ik weet dat de cartoon in een Scandinavische taal is, maar ik vond het wel weer een mooie metafoor. Er wordt iets gezegd over werkloosheid en het is vast en zeker waar, maar niemand begrijpt het.

(Het gaat over leven met werkloosheid. De vertaling is: “First you take off your shoes, then you lay down on the couch and take a little nap.”)

Read Full Post »

Ik weet niet of ik de enige ben, maar de crisis begin ik ondertussen een beetje moe te worden. Het levert voldoende inspiratie op, maar de berichtgeving is enerzijds constant hetzelfde (bonussen, banken, faillissementen, beurs, …) en aan de andere kant steeds weer anders (consumentenvertrouwen stijgt/daalt, werkloosheid stijgt/daalt, crisis wel/niet voorbij). Ik snap het dus niet meer.

Feit is wel dat de banken het nieuws domineren:

Kortom:  de berichtgeving is zo tegenstrijdig, dat ik er geen rode draad meer uit kan halen. Misschien is de berichtgeving metafoor voor de bankenwereld: alles even schimmig en tegenstrijdig…

Read Full Post »

Volgens de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) kan de overheid flink bezuinigen met een ‘cultuur van zuinigheid’. Bij veel overheidsdiensten wordt geld opgemaakt, uit angst het jaar erop te worden gekort op de begroting.

Dit is ook helemaal niet zo gek: bij de overheid hoeft men het geld ook niet zelf te verdienen. Ondernemers weten dat als ze teveel uitgeven, ze minder zullen overhouden. Bij de overheid is dit geen geldige legitimatie.

Als je gewoon bezuinigt, zal men wel moeten. Als er een budget is, zal het ook binnen dat budget gebeuren. Maar dan moet de cultuur bij de overheid nog verder veranderen (men is al veel zuiniger…). En dat duurt langer dan het invoeren van de bezuinigingen. En reorganisaties kosten ook geld. Even geduld dus!

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: